pangalawang beses na to nangyari saken. siguro eto nalang ang magpapaiyak saken ngaun. nakakapanghina. masakit sa damdamin. parang namatayan ka. alam mo ba un??
nung unang beses nawala saken lahat ng pictures ko ng high school. JS. Field Trip. at iba't ibang mga kalokohan. mga family pics. mga koleksyon ko ng mga kanta. lahat wala. ganito rin nangyari saken, pero mas malala at mas malakas ang iyak ko, kasi first time.
nangyari ulit. ngayon masaklap kasi mismong sa external nawala ung files ko. wala na ang mga youtube vids ko, ung mga bagong albums na dinownload ko, at mga movies. ANG PINAKAMASAKLAP DON, LAHAT NG ARTWORKS, OUTPUTS, PLATES, ETC. NANDON. ANO NALANG ANG MAGIGING ITSURA NG PORTFOLIO KO NITO. EMPTY. WALANG LAMAN. BORING. NI UNG MGA KANTANG NIRECORD KO WALA. UNG MGA SHOTS KO GAMIT ANG DSLR NG SCHOOL, UNG SOFTCOPY NG LIBRO KO.
SOBRANG TUWA KO BUTI NALANG UNG FILES KO SA 3D MODELING NASA MAIL KO LANG.
PERO DIBA? SA LOOB LANG NG ISANG TAON, NAWALA LANG SILANG PARANG BULA.
BAKIT HINDI KA KASI NAGBACK-UP?
wala akong burner.
maliit lang ang memory ng laptop ko
at wala na din akong desktop (kung kelan kelangan namin ng desktop.)
saan ko ba siya dapat talagang isave.
wala.
wala na talagang pagkakatiwalaang gadgets ngaun.
hindi sana siya ganon kasakit kasi konti palang naman nadadagdag kong files dun. pero lumipas ang isang term bago pa siya nawala. nung pinaalala ni Gerdz ang portfolio IYAK NALANG AKO. wala na kong magawa eh. hindi kasi ako nagbaback-up.
bahala na.
0 comments:
Post a Comment